ΕΝΗΛΙΚΕΣ
Προσφέρεται
ψυχοθεραπεία
στόχος της οποίας είναι η συνολική προσωπική
ανάπτυξη και το ξεπέρασμα των δυσκολιών.
ΕΝΗΛΙΚΕΣ, ΕΦΗΒΟΙ & ΠΑΙΔΙΑ
Παρέχεται
επαγγελματικός προσανατολισμός
και αξιολόγηση κλίσεων, μια
επιστημονική διαδικασία με τεράστια πρακτική σημασία για όλους.
ΕΦΗΒΟΙ & ΠΑΙΔΙΑ (3 - 18)
Προσφέρεται ολοκληρωμένη μαθησιακή και ψυχολογική
υποστήριξη για την καλύτερη
αξιοποίηση του
διανοητικού
& μαθησιακού δυναμικού του
παιδιού. Εδώ
περιλαμβάνεται η αντιμετώπιση των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών όπως δυσλεξία,
υπερκινητικότητα κ.ά.
Για τις μικρότερες
ηλικίες υπάρχει
ευχάριστος και ειδικά διαμορφωμένος
χώρος με θεραπευτικά παιχνίδια. Για τους εφήβους
παρέχονται
ατομικές υποστηρικτικές συνεδρίες
ενώ η
ομάδα αυτογνωσίας είναι ένα θεραπευτικό πλαίσιο
συνομηλίκων.
Ο Δρ. Ρήγος
είναι
ψυχολόγος με
εξειδικεύσεις στην
ψυχολογική αξιολόγηση
και στην ψυχολογική θεραπεία.
Η
ψυχολογική αξιολόγηση ενισχύει την πορεία
μετάβασης του ανθρώπου σε ένα ποιοτικά καλύτερο επίπεδο ζωής.
Ο Δρ. Ρήγος εφαρμόζει συνθετική ψυχοθεραπεία συμπεριλαμβάνοντας τη νόηση, το συναίσθημα και το σώμα. Οι επιμέρους δυσκολίες (όπως φοβίες, κατάθλιψη, άγχος, κρίσεις πανικού, διαπροσωπικά θέματα, σεξουαλικότητα, σωματικά συμπτώματα κ.ά.) παύουν οριστικά να ταλαιπωρούν τον άνθρωπο όταν αυτός αλλάξει συνολικά.
"Η επίσκεψη στον Ψυχολόγο καταδεικνύει την επιθυμία για αυτογνωσία, αλλαγή και ανάληψη προσωπικής ευθύνης."
Η επίσκεψη στον ψυχολόγο δεν αναδεικνύει ότι ο επισκέπτης αντιμετωπίζει δυσκολίες διότι αυτό είναι δεδομένο για όλους. Αντίθετα, η επίσκεψη στον ψυχολόγο καταδεικνύει ότι το άτομο είναι ώριμο αρκετά έτσι ώστε αφενός να μπορεί να εγκαταλείψει τη νηπιακή ή εφηβική αίσθηση παντοδυναμίας (ψευδοαυτονομία) και αφετέρου ότι αναλαμβάνει τις ευθύνες του και θέτει σε προτεραιότητα την ποιότητα της ζωής του.
"Η
ψυχοθεραπεία όπως και η προσωπική ευημερία χρειάζονται θάρρος."
Η πραγματική ανάπτυξη συχνά προσκαλεί έναν καινούργιο τρόπο ζωής, όμως το καινούργιο προκαλεί (φυσιολογικά) μια αίσθηση φόβου. Έτσι, ο άνθρωπος αποφεύγει την επιδίωξη της αλλαγής κι ας είναι το παρόν του επώδυνο. Συχνά εκλογικεύει σκεπτόμενος: "(Η δυσκολία) δε φεύγει καιρό τώρα αλλά ας περιμένω κι άλλο μπας και φύγει." ή "Κανένας ειδικός δε μπορεί να βοηθήσει." Με στάσεις όπως οι παραπάνω αυτό που τελικά συμβαίνει είναι ότι ο άνθρωπος που υποφέρει πρακτικά παραμένει σε ακινητοποίηση διαιωνίζοντας ή κλιμακώνοντας τις δυσκολίες του.
Μήπως ήρθε και για εσάς η ώρα της προσωπικής αλλαγής;